Έκθεση Γιώργου Σαλταφέρου στη Βέρνη «spatial memory / χωρική μνήμη»

 

ΕΙΚΟΝΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ
La réalité se révèle seulement lorsqu’elle est éclairée par un rayon de poésie.
Η πραγματικότητα αποκαλύπτεται μόνο όταν φωτίζεται από μια αχτίδα ποίησης.
Georges Braque

Σε ένα κουταλάκι του καφέ στη γωνία του πίνακα καθρεφτίζεται ο έξω κόσμος.
Μια ζακέτα ριγμένη στην πλάτη της καρέκλας φωτίζεται κόντρα στο φόντο.
Με το νεροπότηρο, το τυρκουάζ χρώμα των νερών του ποταμού διεισδύει μέσα στον πίνακα.
Οι γυμνές επιφάνειες των τραπεζιών μετατρέπονται σε μια πολύχρωμη θεατρική σκηνή.
Καθρέφτες και τζαμαρίες συναντιούνται σε ένα διάφανο παιχνίδι.
Κοιτάζω έξω από το παράθυρο το ανοιχτοπράσινο μοτίβο της φυλλωσιάς.

 

Ο Γιώργος Σαλταφέρος υδατογραφεί τετράγωνες σκηνές από εσωτερικούς χώρους μικρής κλίμακας. Η εκτεταμένη αυτή συλλογή έργων χαρακτηρίζεται από μεγάλη ποικιλία, αλλά συνάμα ομοιομορφία. Σε κάθε έργο, ο καλλιτέχνης κατορθώνει να δημιουργήσει μια ξεχωριστή ατμόσφαιρα μέσα από τη σύνθεση, την οπτική αντίθεση φωτός-σκιάς και τα χρώματα. Το βλέμμα οδηγείται πέρα από το πρώτο πλάνο, μέσα από κεντρικά, σεναριακά συμπλέγματα, προς το παράθυρο και τους φωτεινούς εξωτερικούς χώρους, προκαλώντας έτσι μια εικαστική, χωρική εμπειρία. Η πραγματικότητα όμως δεν αποδίδεται φωτογραφικά, αλλά συνειδητά αναμορφώνεται, συμπυκνώνεται, συρρικνώνεται, προσδιορίζεται. Σε αυτούς τους μικρούς κόσμους δεν υπάρχει τίποτα τυχαίο και ασαφές: όλες οι λεπτομέρειες είναι στοιχειοθετημένες ισάξια. Έχοντας γνωρίσει αυτή τη σειρά έργων, ο θεατής μπορεί να αναρωτηθεί γιατί στάθηκε εδώ κι όχι εκεί. Η συλλογή αυτή είναι παράλληλα μια ευκαιρία για σύγκριση.

Η θεματική των έργων αυτών δεν μπορεί να ενταχθεί σε ένα μόνο είδοςζωγραφικής. Συναρμόζονται οι πτυχές της μελέτης του αντικειμένου, της σπουδής της νεκρής φύσης, του εσωτερικού χώρου, της αρχιτεκτονικής, της χλωρίδας, της αφαιρετικής ζωγραφικής. Συχνά εμφανίζεται το μαγικό αποτέλεσμα μιας εικόνας μέσα στην εικόνα και στη συνέχεια η επανασύνδεσή της με το όλο. Το ευρωπαικό Μπαρόκ οδήγησε στην εμφάνιση μιας κατηγορίας ζωγραφικής που έγινε γνωστή ως “νεκρές φύσεις των πέντε αισθήσεων’’, η οποία παροτρύνει και απολαμβάνει την ηδονή της αισθητήριας αντίληψης. Τα έργα του Γιώργου Σαλταφέρου μπορούν να χαρακτηριστούν ως “χωρικές αφηγήσεις των πέντε αισθήσεων”. Ακούμε το ξεφύλλισμα της εφημερίδας, νιώθουμε τη ζεστασιά του κόκκινου μαξιλαριού, μυρίζουμε τον καφέ, γευόμαστε το κρύο νερό και μας συνεπαίρνουν οι πολύχρωμες αντανακλάσεις. Μπροστά σε αυτούς τους πίνακες, η ακοή, η αφή, η όσφρηση, η γεύση και η όρασή μας γεννούν εμπειρίες συναίσθησης.

Είναι αναγκαίο να γνωρίζουμε τις ακριβείς τοποθεσίες που απεικονίζονται στους πίνακες; Είναι πραγματικά απαραίτητα τα ονόματα των πόλεων, των καφέ, των δημόσιων και ιδιωτικών χώρων από τους οποίους άντλησε την έμπνευσή του ο καλλιτέχνης; Καθόλου. Οι πίνακες αυτοί έχουν μια γενικότερη αντιπροσωπευτική ιδιότητα που υπερπηδά τα όρια του ατομικού. Κούπες και τραπέζια, καρέκλες και παράθυρα υπάρχουν παντού στον κόσμο. Ο καθένας από εμάς έχει μια δική του συλλογή από τέτοιες σκηνές που έχουν καταγραφεί στην προσωπική του μνήμη. Αυτό που έχει σημασία είναι η ενσυναίσθηση του καλλιτέχνη με τα πιο απλά πράγματα και καταστάσεις. Πρόκειται για μια τέχνη που σε προσκαλεί να σταθείς μια στιγμή, να κοιτάξεις προσεκτικά, να στοχαστείς και να αφήσεις την τέχνη να σε ενδυναμώσει.
Ιανουάριος 2017
Katharina Bütikofer, Eικαστικός,Επιμελήτρια, Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης, Ελβετία

 

ΓΚΑΛΕΡΙ Muri-ART, Βέρνη, Ελβετία
24 Αυγούστου 2017 – 26 Οκτωβρίου 2017
Γιώργος Σαλταφέρος, spatial memory / χωρική μνήμη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *