Νέα

Ξενία “Τρίτων”,επιτυχία της Διοίκησης ή μεταφορά ευθύνης… Του Χρήστου Βουραζέρη

 

Δεν έχω τις γνώσεις και την ειδικότητα, για να  μπορώ να έχω άποψη για το Ξενία ως αρχιτεκτονικό έργο.

Δεν έχω τις γνώσεις και την ειδικότητα, για να μπορώ να έχω άποψη, αν το Ξενία τελικά είναι μνημείο ή είναι ερείπιο.

Δεν έχω τις γνώσεις και την ειδικότητα, για να μπορώ να έχω άποψη, αν το Ξενία τελικά έχει κάτι από την ¨ανδριώτικη¨ αρχιτεκτονική ή όχι.

Δεν έχω τις γνώσεις και την ειδικότητα, για να μπορώ να έχω άποψη, αν σωστά ή όχι, έχει ανεγερθεί στο σημείο αυτό, αν χρειάζονταν άδεια ή όχι, αν έγινε αποδεκτό ή όχι από την κοινωνία και για ποιο λόγο τελικά εγκαταλείφθηκε.

Έχω όμως γνώσεις και προσωπική άποψη για την οικονομική διάσταση του όλου εγχειρήματος.

Θα ήθελα λοιπόν με το άρθρο μου αυτό, μέσα από  παρατηρήσεις-ερωτήσεις μου, να κάνω γνωστό σε όλους τον προβληματισμό μου, για την όλη διαδικασία  που έχει ξεκινήσει και ακολουθείται μέχρι και σήμερα.

Αρχικά θα πρέπει να γνωρίζουμε όλοι, ότι ο κάθε Δήμος και η κάθε Περιφέρεια, για να προχωρήσει σε μία σύμβαση  ή σε μία προγραμματική σύμβαση, είτε πρόκειται για έργο, είτε πρόκειται για υπηρεσία, είτε πρόκειται για προμήθεια, η μίσθωση κτλ. θα πρέπει να υπάρχει ¨αναγκαιότητα¨, να είναι κάτι ¨ απόλυτα απαραίτητο-υποχρεωτικό¨.

Τι σημαίνει αναγκαιότητα και απόλυτη υποχρέωση;

Η αναγκαιότητα σημαίνει την ιδιότητα του να είναι κάτι απόλυτα απαραίτητο, υποχρεωτικό, ή να υπάρχει μια αναπόφευκτη σχέση αιτίας – αποτελέσματος, δηλαδή μια κατάσταση που πρέπει να συμβεί έτσι όπως είναι, χωρίς άλλη επιλογή. Στην ουσία, αναφέρεται σε αυτό που δεν μπορεί να γίνει αλλιώς (π.χ., “Είναι αναγκαιότητα να φάμε για να ζήσουμε”)

Απόλυτη υποχρέωση σημαίνει κάτι που είναι «επιτακτικό» και πρέπει οπωσδήποτε να γίνει, όπως μια «επιτακτική ανάγκη».

Αρχική παρατήρηση μου, η οποία κατά την άποψη μου είναι η πιο σπουδαία και ίσως όλα ξεκινούν και σταματούν εδώ, είναι, ότι καμία υπηρεσία του Δήμου , δεν έχει εισηγηθεί-εγκρίνει την αναγκαιότητα αυτής της σύμβασης μίσθωσης.

-Υπάρχει αναγκαιότητα για την μίσθωση αυτή και αν ναι, ποια είναι αυτή;

 Αναγκαιότητα σε μία σύμβαση μίσθωσης, στην οποία αναφέρεται ότι ο μισθωτής (Δήμος Άνδρου), βρήκε το μίσθιο (Ξενία) κατάλληλο για τη χρήση για την οποία το προορίζει (χωρίς να γνωρίζει ποια είναι αυτή, αλλά με τον αόριστο σκοπό μίσθωσης, κάθε επιτρεπόμενη χρήση στο πλαίσιο των εκάστοτε επιτρεπομένων πολεοδομικών χρήσεων του ακινήτου) και το παραλαμβάνει έχοντας λάβει γνώση της πραγματικής και νομικής κατάστασης του (το κτίριο έχει χαρακτηριστεί επικίνδυνο, βρίσκεται στην ζώνη του αιγιαλού-παραλίας κτλ) δεν υπάρχει σε καμία περίπτωση.

-Υπάρχει οικονομοτεχνική μελέτη για το συνολικό κόστος της μίσθωσης αυτής, η οποία να έχει εγκριθεί από την Οικονομική Υπηρεσία του Δήμου; 

Στο ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης ακινήτου, πέρα από το ετήσιο μίσθωμα δεν γίνεται καμία αναφορά για το συνολικό πραγματικό κόστος  της μίσθωσης αυτής.                             Δεν υπάρχει τουλάχιστον  προϋπολογιστικά το ενδεικτικό κόστος για μελέτες, άδειες, εργασίες που αφορούν την άρση της επικινδυνότητας, καθώς και την θεραπεία των όποιων πολεοδομικών παραβάσεων (ενδεικτικά αναφέρω της επαναοριοθέτησης του αιγιαλού-παραλίας).

Δεν υπάρχει τουλάχιστον προϋπολογιστικά το ενδεικτικό κόστος για την επισκευή – ανακαίνιση, καθώς  και συντήρηση του κτιρίου για όλα τα χρόνια της μίσθωσης.

Δεν υπάρχει  τουλάχιστον προϋπολογιστικά το ενδεικτικό κόστος για την ασφάλιση του κτιρίου.

Δεν υπάρχει τουλάχιστον προϋπολογιστικά το ενδεικτικό κόστος λειτουργίας μετά την επισκευή του κτιρίου.

Δεν υπάρχει η έγκριση της Οικονομικής Υπηρεσίας του Δήμου για την μίσθωση αυτή, καθώς και ποια θα είναι η πηγή χρηματοδότησης αυτής.

Κανείς δεν γνωρίζει λοιπόν ποιο είναι το πραγματικό κόστος της μίσθωσης αυτής και ποια η πηγή χρηματοδότησης της και φυσικά δεν έχει εγκριθεί η σύμβαση μίσθωσης από την Οικονομική Υπηρεσία του Δήμου.

Εδώ αξίζει να σημειωθεί, ότι η οικονομική αδυναμία του Δήμου, είχε ως αποτέλεσμα, με εντολή της Οικονομικής Υπηρεσίας, να ακυρωθεί απόφαση που αφορούσε τους πιστωτές της  Αναπτυξιακής, οι οποίοι μετά από οκτώ (8) ολόκληρα χρόνια, δεν έχουν εισπράξει τα δεδουλευμένα τους.

-Υπάρχει και αν ναι, ποιο το ¨κέρδος¨ από την μίσθωση αυτή, για τον Δήμο και για τους Δημότες; 

Κανένας προϋπολογισμός, κανένα πλάνο για τα αναμενόμενα έσοδα του Δήμου από την μελλοντική χρήση του κτιρίου.                                                                                                 Άλλωστε η αοριστία στον σκοπό της μίσθωσης¨ για κάθε επιτρεπόμενη χρήση, στο πλαίσιο των εκάστοτε επιτρεπομένων πολεοδομικών χρήσεων του ακινήτου¨ τα λέει όλα¨.

-Έχει ο Δήμος δική του ακίνητη  περιουσία να αξιοποιήσει;

Αν πραγματικά η στρατηγική της διοίκησης του Δήμου, είναι η αξιοποίηση ακίνητης περιουσίας για να έχει έσοδα από την εκμετάλλευση της, είτε μέσω μίσθωσης, είτε με εκμετάλλευση από τον ίδιο, από ότι είμαι σε θέση να γνωρίζω, υπάρχει τεράστια ακίνητη περιουσία αναξιοποίητη και ανεκμετάλλευτη.

Καμία υποχρέωση και καμία αναγκαιότητα δεν υπάρχει, να αξιοποιήσουμε τα ακίνητα τρίτων (ΕΤΑΔ) και ειδικά με τόσα πολεοδομικά προβλήματα και σε τέτοια κατάσταση, όπου στην ουσία πρέπει να κατεδαφιστούν και να ανεγερθούν ξανά.

-Βοηθάει την καθημερινότητα και την επιχειρηματικότητα της πρωτεύουσας και εν γένει όλου του Νησιού η μίσθωση αυτή;

Μοιράζομαι μαζί σας, την λογιστική μου σκέψη λοιπόν. Ας υποθέσουμε ότι όλα τα παραπάνω υπάρχουν και γίνεται έναν υπέροχο ξενοδοχείο που τίθεται σε λειτουργία, με εκμεταλλευτή-επιχειρηματία (νέος ρόλος ) τον Δήμο Άνδρου. Μεθαύριο με το ίδιο σκεπτικό κάποιο άλλο ακίνητο που είναι λίγο ¨παράνομο¨, λίγο ¨μνημείο¨ λίγο κάπως τέλος πάντων, θα το μισθώσει ο Δήμος και θα το κάνει καφετέρια και  ίσως και εστιατόριο κ.ο.κ.

Τελικά ο ρόλος της τοπικής αυτοδιοίκησης είναι να αναλαμβάνει να ανακαινίσει-νομιμοποιήσει-συντηρήσει ακίνητα τρίτων και να τα εκμεταλλευτεί  για μεγάλα χρονικά διαστήματα, μπαίνοντας θελημένα ή μη, ¨απέναντι¨ από τον επιχειρηματικό κόσμο. 

-Τελικά έχουμε μίσθωση ή μετατόπιση ευθύνης;

Δεν χρειάζεται να σκεφτεί κανείς πολύ για να καταλάβει ότι η υποτιθέμενη αυτή ¨επιτυχία¨ της μίσθωσης του Ξενία, μάλλον δεν είναι και τόσο ¨γνήσια¨.

Μετά την έκθεση επικινδύνου της τεχνικής υπηρεσίας του Δήμου Άνδρου τον Οκτώβριο του 2024, ξαφνικά η ΕΤΑΔ πήρε απόφαση τον Απρίλιο του 2025 για απευθείας εκμίσθωση του ακινήτου.                                                                                                                                                 Δυστυχώς  υπάρχουν ακόμη κάποιοι που πιστεύουν ότι είναι επιτυχία η μίσθωση αυτή, ενώ στην πραγματικότητα η ΕΤΑΔ, με κίνηση ματ ¨μας έκανε την χάρη¨, να μας μεταφέρει την ευθύνη, διαχείρισης ενός ερειπωμένου και επικίνδυνου κτιρίου, με ένα τεράστιο κόστος που θα βαρύνει τον Δήμο μας και στην ουσία εμάς, τον καθένα μας ξεχωριστά, για πάρα πολλά χρόνια.

-Ερώτηση για τους ρομαντικούς……

Εάν το ακίνητο αυτό, άνηκε σε κάποιον από εμάς, θα το μίσθωνε ο Δήμος, να μας πληρώνει ενοίκιο και το σπουδαιότερο να μας το νομιμοποιήσει και να μας το ανακαινίσει ή θα εφάρμοζε την κείμενη νομοθεσία, που ισχύει για ακίνητα τρίτων που είναι επικίνδυνα για τους Δημότες και την Δημόσια Υγεία;

-Λύση για το Ξενία, υπάρχει;

Κατά την προσωπική μου άποψη, λαμβάνοντας υπόψη:

α. την οπτική κατάσταση του ακινήτου του κτιρίου και της εν γένει περιοχής,

β. την ασφάλεια και την δημόσια Υγεία των πολιτών και

γ. την οικονομική κατάσταση του Δήμου,

η μίσθωση αυτή σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να πραγματοποιηθεί.

Καμία αναγκαιότητα και καμία απόλυτη υποχρέωση δεν υπάρχει.

Η σωστή κίνηση από πλευράς Δήμου, έγινε και ήταν ο χαρακτηρισμός του κτιρίου ως επικίνδυνο. Άλλωστε μέσα σε έξι (6) μήνες μετά τον χαρακτηρισμό, η ΕΤΑΔ πήρε απόφαση για απευθείας μίσθωση.

Πιστεύει κανείς ότι ήταν τυχαίο;

Το επόμενο βήμα, είναι να επιληφθούν του θέματος, η νομική υπηρεσία του Δήμου και να ¨υποχρεώσει ¨ την ΕΤΑΔ ή να ανακαινίσει-επισκευάσει-συντηρήσει το ακίνητο της ή ότι άλλο αποφασίσει να το κάνει.

Σε καμία περίπτωση ο Δήμος μας, ένας Δήμος μάλιστα που μόνο εύρωστος δεν είναι δεν πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες που αποκλειστικά και μόνο μέχρι σήμερα έχει η ΕΤΑΔ.                                            

                                                

2 Σχόλια

  • Δεν είναι απαραίτητο να είναι κανείς ειδικός για να μπορεί να σχηματίζει και να εκφράζει άποψη για τα ζητήματα του κοινωνικού του περίγυρου. Αρκεί να είναι ενεργός και ενημερωμένος πολίτης. Η πληροφόρηση, που σήμερα είναι πιο προσβάσιμη από ποτέ, δεν σε καθιστά όμως ειδικό. Ο ειδικός είναι πραγματογνώμονας· ο ενεργός και ενημερωμένος πολίτης είναι κοινωνικός παράγοντας.

    Επί της ουσίας τώρα:
    έχω δημοσιεύσει επανειλημμένα τόσο τις προσωπικές μου απόψεις για το Ξενία όσο και τις απόψεις της ομάδας πολιτών «ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΑΚΟΥΡΑ», της οποίας είμαι διαχειριστής.

    Τα κίνητρά μας δεν είναι, όπως σε άλλες περιπτώσεις, αντιπολιτευτικά ή παραταξιακά. Είναι καθαρά ουσιαστικά και υπαρξιακά. Είμαστε οι άμεσα θιγόμενοι από την κατάντια του κτιρίου και ζητούμε να αλλάξει αυτή η κατάσταση. Δεν είμαστε απέναντι στη Δημοτική Αρχή και τον Δήμαρχο, εφόσον καταβάλλουν προσπάθειες να ανατραπεί η σημερινή εικόνα και να ευπρεπιστεί η περιοχή· είμαστε δίπλα τους.

    Η διακήρυξη μας, την οποία παραθέτω παρακάτω, αποδίδει με σαφήνεια τις προθέσεις μας.

    Γιώργος Δ. Καλλιβρούσης

    Υ.Γ. Η διακήρυξη «ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΑΚΟΥΡΑ»:

    Η Πλακούρα (ή κατά άλλους, οι Πλακούρες), χτισμένη δίπλα στο κύμα του Αιγαίου, αποτελεί την ίδια την επιβεβαίωση της νησιωτικότητας της αστικής Χώρας — της Ενδοχώρας.
    Δεν είναι μνημείο.
    Είναι ζωτικός χώρος.
    Μια γειτονιά με ιστορικό παρελθόν, ζωντανό παρόν και αβέβαιο μέλλον.
    Είναι η επιτομή της ναυτοσύνης.
    Η μνήμη των καραβοκύρηδων, των ναυτών, των καπεταναίων, των θερμαστών, των μηχανικών, των καμαρότων και των μούτσων.
    Είναι οι μορφές της μάνας, της κόρης, της αδελφής, του πατέρα και του φίλου που αποχαιρετούν, κουνώντας το μαντήλι· που αγναντεύουν το πέλαγο, καρτερούν, γιορτάζουν την αντάμωση ή θρηνούν την απώλεια.
    Γενιές ολόκληρες πάτησαν αυτές τις πέτρες, το πλακόστρωτο και την άμμο.
    Εδώ ήταν η είσοδος και η έξοδος του νησιού.
    Εδώ έφταναν τα αγαθά και τα τρόφιμα.
    Από εδώ έφευγαν τα τοπικά προϊόντα.
    Θυμόμαστε τις αφίξεις και τις αναχωρήσεις, τους βαρκάρηδες, τις υποδοχές επισήμων, τις στιγμές χαράς και τις σιωπηλές επιστροφές των νεκρών στην πατρώα γη.
    Θυμόμαστε ακόμη και τους περιοδεύοντες θιάσους, τότε που η προσμονή έφερνε ζωή και γέλιο.
    Θυμόμαστε όμως και το τέλος.
    Με τη μεταφορά του λιμανιού στο Γαύριο ξεκίνησε η ερήμωση.
    Η απαξίωση εντάθηκε με τη διοχέτευση των λυμάτων της Χώρας στον μικρό κολπίσκο της Πλακούρας — μια κατάσταση απαράδεκτη, με αφόρητη δυσοσμία και συνθήκες που δεν τιμούν τον τόπο.
    Με προσωπικό αγώνα πολιτών, με επιστημονικές τεκμηριώσεις, αναφορές, καταγγελίες και συλλογή εκατοντάδων υπογραφών, με δικαστικές αποφάσεις και πρόστιμα κατά των υπευθύνων, κατασκευάστηκε ο βιολογικός καθαρισμός.
    Και η Πλακούρα ανάσανε ξανά.
    Σήμερα, όμως, απειλείται εκ νέου.
    Η υποβάθμιση επιστρέφει, με ορατό τον κίνδυνο αποκλεισμού τμήματός της.
    Η αιτία είναι το ετοιμόρροπο κουφάρι του ερειπωμένου Ξενία:
    ένα κατασκεύασμα που προσβάλλει αισθητικά το τοπίο και εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για τη δημόσια υγεία και ασφάλεια.
    Πρόκειται για πρόβλημα πολύπλοκο, που υπερβαίνει τις δυνατότητες των τοπικών αρχών.
    Εμπλέκει την κεντρική διοίκηση, επιστημονικούς και επαγγελματικούς φορείς, αλλά και πρόσωπα εκτός Άνδρου, που αντιμετωπίζουν το ερείπιο ως «διατηρητέο μνημείο», χωρίς όμως να αναλαμβάνουν την ευθύνη αποκατάστασης και συντήρησης.
    Η Πλακούρα δεν μπορεί να παραμένει όμηρος θεωρητικών οραμάτων.
    Οι κάτοικοι, οι επισκέπτες, η Χώρα και ολόκληρη η Άνδρος έχουν δικαίωμα και υποχρέωση να έχουν τον πρώτο λόγο.
    Δεν ζητάμε τίποτε παράνομο.
    Δεν ζητάμε τίποτε άδικο.
    Δεχόμαστε κάθε ρεαλιστική πρόταση αποκατάστασης, υπό την προϋπόθεση ότι κινείται στο πλαίσιο της νομιμότητας και του εφικτού:

    Αν το θέλουν μνημείο, να το αναστηλώσουν.
    Αν το θέλουν ξενοδοχείο, ας το κάνουν.
    Αν το θέλουν πολυχώρο πολιτισμού, ευχαρίστως.
    Αν το θέλουν Ναυτική Ακαδημία, με χαρά.
    Αν το θέλουν επαγγελματικούς χώρους προς όφελος του Δήμου, γιατί όχι.

    Ό,τι κι αν επιλεγεί, πρέπει να γίνει.
    Δεν μπορεί να συνεχίσει να είναι επικίνδυνο και εγκαταλελειμμένο.
    Και αν αποδειχθεί ότι νομικά, τεχνικά και οικονομικά εμπόδια καθιστούν όλα τα παραπάνω ανέφικτα, τότε:
    Η απαλλαγή της Πλακούρας από αυτή τη γάγγραινα αποτελεί επιτακτική ανάγκη.
    Ο χώρος οφείλει να αποδοθεί στο φυσικό του περιβάλλον, καθαρός και ελεύθερος,

  • Καλημέρα εύχομαι καλή χρονιά με υγεία στην κινηματογραφική λέσχη άνδρου
    Ιδιαιτέρως στο Βαγγέλη
    Τώρα με το φτωχό μυαλό μου το Ξενία θέλει μία κατεδάφιση από πάνω μέχρι κάτω Και να πάψουν να λένε πως είναι διατηρητέο Είναι ένα ερείπιο
    Το τι γράφει ο καθένας είναι για να περνάει η ώρα
    Επίσης όπως και τα άλλα δύο κτίρια που κλάνει την ομορφιά σε όλη την περιφέρεια

Αφήστε ένα σχόλιο

Εγγραφείτε στο Ενημερωτικό Δελτίο μας

Εάν θέλετε να λαμβάνετε καθημερινά τα νέα μας καταχωρίστε το email σας στην παρακάτω φόρμα.
Διατηρούμε τα δεδομένα σας ιδιωτικά. Για περισσότερες πληροφορίες και ενημέρωση σχετικά με τα δικαιώματά σας διαβάστε την Πολιτική Απορρήτου μας.

Video της Ημέρας

Αρχείο

Βρείτε μας και στα Socia Media

© 2018 - 2023 | Ο Περίγυρος της Κινηματογραφικής Λέσχης της Άνδρου | Crafted by  Spirilio