Μάταιες οι ευχές που ανταλλάχθηκαν για «υγεία» μέσα στις γιορτινές μέρες. Πώς δικαιολογείται μέσα στο 2026 πια, 48χρονη ασθενής στην Άνδρο να περιμένει για διακομιδή περίπου 14 ώρες; Ούτε ελικόπτερο, ούτε πλωτό του Λιμενικού υπήρχε διαθέσιμο για να τη μεταφέρει σε οργανωμένη δημόσια νοσοκομειακή δομή, ώστε να της παραχθεί η απαραίτητη υγειονομική φροντίδα, για το αναπνευστικό πρόβλημα που αντιμετώπιζε.Έπρεπε να μεταφερθεί με ασθενοφόρο για 26 περίπου χιλιόμετρα στο Μπατσί της Άνδρου, ώστε τελικά να μεταβεί στη Σύρο με ιδιωτικό τουριστικό σκάφος, «διαπιστευμένο όμως από το Λιμενικό Σώμα και κατάλληλα διαμορφωμένο για τη διενέργεια διακομιδών, λόγω έλλειψης σκαφών του Λιμενικού στην Άνδρο», τα οποία έχουν μεταφερθεί στη Χίο.
Ήταν όμως ήδη πολύ αργά, αφού η άτυχη ασθενής κατέληξε πριν φτάσει στο Νοσοκομείο της Σύρου.
Τα ερωτηματικά πολλά:
Γιατί δεν υπήρχε διαθέσιμο πτητικό μέσο του ΕΚΑΒ για αεροδιακομιδή από τις πρώτες ώρες, όταν εκτιμήθηκε η ανάγκη για νοσηλεία της γυναίκας σε οργανωμένο νοσοκομείο; Γιατί δε μεταφέρθηκε με το διαπιστευμένο σκάφος νωρίτερα;Αφού δεν υπάρχουν οι υποδομές στα κέντρα υγείας των νησιών για να αντιμετωπίζουν όλες τις καταστάσεις υγείας των νησιωτών και νησιωτισσών, γιατί δε γίνεται πράξη η πολυσυζητημένη ενίσχυση του ΕΚΑΒ;Και συγκεκριμένα : ποια είναι η εξέλιξη στην ενίσχυση με πτητικά μέσα και προσωπικό, καθώς και στην επιχειρησιακή αναβάθμιση των δύο βάσεων του ΕΚΑΒ σε Ρόδο και Σύρο, που ψηφίστηκαν σχεδόν 2 χρόνια πριν, στις 20/2/2024 από το Περιφερειακό Συμβούλιου Νοτίου Αιγαίου; Γιατί οι κάτοικοι των νησιών θεωρούνται «αναλώσιμοι» πολίτες Β’ κατηγορίας από το κεντρικό κράτος, κυρίως τους χειμερινούς μήνες;Οι απαντήσεις οδηγούν στο ίδιο συμπέρασμα: ΔΕΝ υπάρχει πολιτική βούληση, για την υγειονομική θωράκιση των νησιών μας. ΌΧΙ η Ελλάδα «δεν είναι ζάχαρη». Είναι θαλασσινό αλάτι στην πληγή!
