Νέα

“Το νησί που φεύγει” του Σπύρου Τσαούση

Στην τελική σκηνή της ταινίας Underground του Εμίρ Κουστουρίτσα, οι ήρωες γλεντάνε περήφανοι, ενώ το μικρό νησί όπου έχουν στήσει το γλέντι τους αποκόπτεται σιγά-σιγά από την υπόλοιπη στεριά, αρμενίζοντας μόνο του στο πέλαγος.
Στο νησί της Άνδρου τα Δημοτικά Συμβούλια βρίσκονται στο σκοτάδι, χωρίς απευθείας μετάδοση, χωρίς να δημοσιεύονται βίντεο των συνεδριάσεων. Επιλεκτικά προβάλλονται (και διαφημίζονται) φιέστες Απολογισμού, ενημερώσεις πολιτισμού και εκδηλώσεις.
Ένα μαύρο πέπλο σκεπάζει τη λογοδοσία, τη διαφάνεια, τις ανοιχτές διαδικασίες και καλύπτει απερίγραπτα κυνικές συμπεριφορές, αφήνοντας την επικοινωνία του πολιτικού αφηγήματος της Δημοτικής Αρχής, στη γνωστή ιστοσελίδα.
Το πλαίσιο μέσα στο οποίο παράγεται η πολιτική είναι ενδεικτικό της ποιότητάς της.
Ακούει κανείς;

 

Αφήστε ένα σχόλιο