Βιώνοντας το Κενό.
Στην αναζήτηση μιας νέας ανθρώπινης οσμής μέσα στα χαλάσματα | Μια παραγωγή του Amalia Gardens Residency.
Η Μαρία Αλμπάνη, φιλοξενεί στην Alma Gallery τη φωτογραφική έκθεση «Βιώνοντας το Κενό»,
μια παραγωγή της Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας Τέχνης «AmaliaGardens.org»,
με έργα των φωτογράφων τους Vratko Barcik (Πράγα), Ricardo Castro Romero (Μαδρίτη) και Jason Jackson (Νέα Υόρκη).
Την έκθεση επιμελείται ο αρχιτέκτονας, καλλιτεχνικός διευθυντής και ιδρυτής της εταιρείας, Χάρης Σαββίδης.
Η έκθεση παρουσιάζει επιλεγμένες φωτογραφίες που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια του οδοιπορικού των τριών φωτογράφων
στο Βιτάλι της Άνδρου, τον Ιανουάριο του 2026.
Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Τρίτη 21 Απριλίου, στις 19:00, στην Alma Gallery (Σκουφά 24).
Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 26 Απριλίου 2026.
Καλοκαιρινή, Βιτάλι, Άνδρος
Η Καλοκαιρινή είναι μια ξεχασμένη συνοικία κοντά στο Βιτάλι, στο νησί της Άνδρου. Περίπου είκοσι πέτρινα σπίτια, κατοικημένα έως τα 1960 χρόνια, είναι σήμερα ερειπωμένα, μισογκρεμισμένα, ανοιχτά στον ουρανό.
Οι στέγες έχουν καταρρεύσει, οι τοίχοι έχουν ανοίξει, το εσωτερικό των σπιτιών έχει εκτεθεί στη βροχή, στον άνεμο, στη φθορά του χρόνου. Η φύση έχει επιστρέψει αθόρυβα, κατσίκια και πρόβατα κινούνται ελεύθερα μέσα στους χώρους που άλλοτε κυριαρχούσε ο άνθρωπος, φυτά ξεφυτρώνουν μέσα από την πέτρα, τα όρια ανάμεσα στο μέσα και το έξω έχουν χαθεί. Αυτό που απομένει δεν είναι απολιθώματα σπιτιών, αλλά ζωντανά οικοδομήματα, διαμορφωμένα τώρα πια από την ανθρώπινη απουσία.
Δεν πρόκειται ούτε για μνημεία ούτε για μουσεία. Η φύση τους, η εικόνα τους δεν έχει διατηρηθεί, δεν έχει αποκατασταθεί, δεν έχει
παγώσει στον χρόνο. Ένα διαρκές παρόν γράφει κάθε μέρα ιστορία, το παρόν όπου η μνήμη είναι ενσωματωμένη στην ύλη και η φθορά
είναι μια ενεργή διαδικασία ανανέωσης της εικόνας. Η γειτονιά αυτή δεν κατοικείται πια, αλλά δεν είναι άδεια. Φέρει ίχνη της ζωής που
πέρασε, κινήσεων που επαναλαμβάνονταν για αιώνες, την εργασία αλλά και την ανάπαυση των κατοίκων της, όλα αυτά που έχουν πλέον
ανασταλεί. Η ανθρώπινη απουσία εδώ δεν είναι κενό· είναι συνθήκη.
Η έκθεση «Βιώνοντας το κενό» γεννιέται μέσα σε αυτή τη συνθήκη: Η πρόσκληση στους φωτογράφους να περιδιαβούν μέσα στην “Καλοκαιρινή” της Άνδρου, ήταν μαζί και προτροπή να εισέλθουν σε αυτό το τοπίο όχι ως παρατηρητές των ερειπίων, αλλά ως συνομιλητές σε έναν διάλογο ανάμεσα στο σώμα, τον χώρο και τον χρόνο.
Το έργο δεν αφορά τη νοσταλγία, ούτε την αναπαράσταση του παρελθόντος. Αφορά την ανθρώπινη παρουσία — εύθραυστη, προσωρινή αλλά υπαρκτή— που επιστρέφει σε χώρους, οι οποίοι δεν την αναμένουν πλέον ούτε και μπορούν να την φιλοξενήσουν.
Τους είπαμε: χρειάζεστε το ανθρώπινο σώμα, με την ελάχιστη δυνατή παρέμβαση — γυμνό, ειλικρινές, απέριττο. Όχι ως θέαμα, όχι ως αφήγηση, όχι ως πρόκληση. Το γυμνό σώμα εδώ δεν έρχεται να ερωτοτροπήσει μέσα σε αυτό το περιβάλλον παρά μόνο να εκτεθεί ευάλωτο όπως γυμνά και ευάλωτα εκτίθενται τα δέντρα και τα ερείπια μέσα στο χειμωνιάτικο τοπίο. Στέκεται χωρίς ρόλο, χωρίς προστασία, χωρίς επίφαση ανάγκης. Γίνεται μέτρο κλίμακας, θερμοκρασίας, χρόνου. Απέναντι στην πέτρα και τη φθορά, το σώμα αποκαλύπτεται εύθραυστο — και ταυτόχρονα επίμονο να υπάρχει.
Να υπάρχει εκεί όπου υπήρχε κάποτε. Χρειαζόμαστε τον καθημερινό ήρωα που επιστρέφει από τη δουλειά του κουβαλώντας το βάρος της ημέρας. Όχι έναν μυθικό χαρακτήρα, ούτε ένα συμβολικό σώμα, αλλά ένα γνώριμο σώμα. Ένα σώμα σημαδεμένο από την επανάληψη, τον κόπο, την κόπωση. Ένα σώμα που ανήκει στην εργασία, όχι στην παράσταση. Η επιστροφή είναι καθοριστική: η πράξη του γυρισμού σε έναν τόπο που κάποτε ήταν καταφύγιο, ανάπαυση, οικειότητα. Ακόμα κι αν το καταφύγιο έπαψε να υπάρχει όπως ήταν, η χειρονομία της επιστροφής παραμένει ουσιαστική.
Living the Emptiness
General Concept, Curator
Γενική Σύλληψη, Επιμέλεια
— Χάρης Σαββίδης, αρχιτέκτονας, φωτογράφος
Ένα project του AmaliaGardens.org στην Καλοκαιρινή,
Παραγωγή & συντονισμός έκθεσης: Μαρία Αλμπάνη, ALMA GALLERY, Αθήνα
Ατμόσφαιρα & Κινηματογραφικές Αναλογίες
Η ατμόσφαιρα της Καλοκαιρινής θυμίζει ορισμένους κινηματογραφικούς κόσμους:
-
- Θεόδωρος Αγγελόπουλος (Τοπίο στην Ομίχλη) — αργές διαδρομές μέσα από τοπία φορτισμένα με απουσία.
- Αντρέι Ταρκόφσκι (Stalker, Nostalghia) — ερείπια ως πνευματικές ζώνες όπου το σώμα γίνεται ένας εύθραυστος αγγελιαφόρος.
- Béla Tarr (Το Άλογο του Τορίνο) — στοιχειώδης ύπαρξη μέσα σε έρημα τοπία.
- Apichatpong Weerasethakul (Uncle Boonmee) — η φύση καταλαμβάνει τη μνήμη, τα σώματα διαλύονται μέσα στο τοπίο
Μέθοδος Εργασίας
Οι φωτογράφοι προσκλήθηκαν να εξερευνήσουν τα ερείπια και να εμπλακούν με τη φύση και την ανθρώπινη μορφή στην πιο ευάλωτη εκδοχή της
Υπήρχαν μοντέλα για φωτογραφικές συνεδρίες μέσα και γύρω από τα κτίσματα
Κάθε φωτογράφος ήταν ελεύθερος να προσεγγίσει τον διάλογο με τη δική του γλώσσα: ντοκιμαντέρ, ποιητική, σκηνοθετημένη ή πειραματική
Το project θέτει τα ερωτήματα:
Πώς επιστρέφει το σώμα σε έναν χώρο όπου η ζωή έχει εξαφανιστεί;
Τι σημαίνει να ζεις το κενό;
Οι φωτογράφοι,
Vratko Barcik
Ο Vratko Barcik είναι Σλοβάκος φωτογράφος και εικαστικός καλλιτέχνης με έδρα την Πράγα. Το έργο του κινείται ανάμεσα στη μόδα, το προϊόν, το still-life και τη γυμνή φωτογραφία, πάντα καθοδηγούμενο από το συναίσθημα, την περιέργεια και τη διάθεση. Ακολουθεί ό,τι τον εμπνέει τη στιγμή, δημιουργώντας εικόνες προσωπικές και αυθεντικές.
Η γυμνή φωτογραφία του συχνά περιγράφεται ως καθαρή τεχνική τέχνη με άψογη αίσθηση λεπτομέρειας. Καθαρή, μινιμαλιστική και ελαφρώς προκλητική. Οι εικόνες του είναι γεμάτες ενέργεια και επιθυμία, αποκαλύπτοντας την ομορφιά μέσα από την απλότητα και την ατμόσφαιρα, αντί για την πλήρη έκθεση. Είναι ταυτόχρονα κομψές, αρρενωπές και αισθησιακές.
Οι εικόνες του παίζουν συχνά με το φως και τη σκιά, δημιουργώντας μια οικεία αλλά ποτέ υπερβολικά άμεση αίσθηση. Κινούνται στο όριο — χωρίς να το ξεπερνούν, αλλά πιο ισχυρές από την πλήρη αποκάλυψη. Η προσέγγισή του είναι τολμηρή και άμεση. Δεν υπεραναλύει ούτε διστάζει, και αυτή η ειλικρίνεια δίνει δύναμη στο έργο του.
Εκτός από τη φωτογραφία, ασχολείται με το βίντεο, το design και την οπτική αφήγηση. Το στυλ του εξελίσσεται συνεχώς, καθοδηγούμενο από το ένστικτο και την ειλικρίνεια. Κάθε έργο αντικατοπτρίζει έναν κόσμο απλό, συναισθηματικό, δυναμικό και αληθινό.
Ricardo Castro Romero
Ο Ricardo Castro Romero είναι καλλιτέχνης με έδρα τη Μαδρίτη, με πολυδιάστατη καριέρα που γεφυρώνει τον χορό, τη χορογραφία και τη φωτογραφία.
Με βάση την κίνηση — έχοντας χορογραφήσει για μεγάλα θέατρα — το φωτογραφικό του έργο αποτυπώνει το σώμα ως ταυτόχρονα ευάλωτο και ισχυρό. Με χαρακτηριστικό ύφος chiaroscuro, χρησιμοποιεί φως και σκιά για να διαμορφώσει συναισθηματικές ατμόσφαιρες και οικείες χειρονομίες.
Στις οπτικές του παραγωγές, εξερευνά την ταυτότητα, το αόρατο, τη μνήμη και την πολιτισμική κληρονομιά (ιδίως την ισπανική και τη φλαμένκο παράδοση). Το έργο του κινείται ανάμεσα στο πορτρέτο και την performance, μετατρέποντας το κάδρο σε σκηνή.
Η καλλιτεχνική του γλώσσα είναι βαθιά ριζωμένη στην καριέρα του ως χορευτής φλαμένκο. Γεννημένος στη Γρανάδα και εγκατεστημένος στη Μαδρίτη, εκπαιδεύτηκε στην ισπανική χορευτική παράδοση και υπήρξε μέλος της ομάδας του Antonio Gades.
Η καριέρα του τον οδήγησε διεθνώς, με εμφανίσεις σε Ευρώπη, Αμερική και Ασία. Παράλληλα ανέπτυξε έντονη χορογραφική φωνή, συνδυάζοντας φλαμένκο, ισπανικό χορό και θεατρική αφήγηση.
Jason Jackson
Ο Jason Jackson είναι φωτογράφος με έδρα το Harlem, του οποίου η πρακτική κινείται ανάμεσα στη street, travel, portrait και ντοκιμαντερίστικη φωτογραφία.
Ξεκίνησε καταγράφοντας τους αυθόρμητους ρυθμούς της Νέας Υόρκης και μακρινών ταξιδιών, αναπτύσσοντας ένα βλέμμα που βρίσκει νόημα στη στιγμή, στη χειρονομία και στις αυθόρμητες στιγμές της καθημερινότητας.
Το έργο του μετατρέπει το συνηθισμένο σε τοπία συναισθήματος και σιωπηλής αποκάλυψης. Συνδυάζει την αυθεντικότητα του ντοκιμαντέρ με την ευαισθησία της fine-art φωτογραφίας.
Μέσα από τη σειρά The Erotiese Project, εξερευνά το ανδρικό σώμα ως φορέα οικειότητας, ευαλωτότητας και επιθυμίας, επαναπροσδιορίζοντας την αρρενωπότητα μέσα από ευαισθησία και πολυπλοκότητα.
Η δουλειά του αποτελεί ένα αρχείο ανδρικής οικειότητας, συνδυάζοντας πορτρέτο, ταξίδι και καλλιτεχνική αισθητική σε έναν ενιαίο διάλογο για τη σύνδεση και την ανθρώπινη εμπειρία.
Ομάδα Εργασίας
Χάρης Σαββίδης — Παραγωγός / Επιμελητής
Μαρία Αλμπάνη (ALMA Gallery) — Συμπαραγωγός
Αυτό είναι ένα έργο της Amalia Gardens AMKE, με χορηγό το elytron.eu
Έκθεση σε συνεργασία με την ALMA GALLERY ATHENS
Εγκαίνια: 21 Απριλίου, στις 19:00
Χώρος: Alma Gallery, Σκουφά 24, Αθήνα
Διάρκεια έκθεσης: 20 Απριλίου – 26 Απριλίου
Ώρες λειτουργίας:
Τρίτη: 11:00 – 20:00
Τετάρτη: 11:00 – 16:00
Πέμπτη: 11:00 – 20:00
Παρασκευή: 11:00 – 20:00
Σάββατο: 11:00 – 17:00
Κυριακή: 10:00 – 16:00
Γραφείο τύπου και επικοινωνίας
Λεώνη Γαβρία
Ε: [email protected], [email protected]
amaliagardens.gr
