Τελικά, ποιο είναι το πρόβλημα; Τα πτηνά ή η ανοχή μας στη ζωή; 

Η πρόσφατη αναφορά που κατατέθηκε για την απομάκρυνση των χηνών, των παπιών και των κύκνων από την παραλία του Γαυρίου δεν αφορά απλώς λίγα πτηνά.
Αφορά τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον τόπο μας.
Η Άνδρος είναι ένας ζωντανός τόπος που αναπνέει δώδεκα μήνες τον χρόνο.
Και δώδεκα μήνες τον χρόνο υπάρχουν άνθρωποι που φροντίζουν τα ζώα του.
Που ταΐζουν αδέσποτα.
Που στειρώνουν.
Που περιθάλπουν τραυματισμένα ζώα.
Που σώζουν νεογέννητα.
Που μεταφέρουν ζώα σε κτηνιάτρους.
Που αφιερώνουν χρόνο, χρήμα και ψυχή χωρίς να ζητούν τίποτα.
Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που φροντίζουν τις πάπιες, τις χήνες και τους κύκνους στο Γαύριο.
Οι ίδιοι που φροντίζουν τα πτηνά στο Παραπόρτι.
Οι ίδιοι που αγωνίζονται κάθε χρόνο για τα χελιδόνια που διανύουν χιλιάδες χιλιόμετρα για να επιστρέψουν στις φωλιές που έχτισαν με τόσο κόπο και πολλές φορές τις βρίσκουν γκρεμισμένες επειδή κάποιοι θεωρούν ότι τους ενοχλούν.
Οι ίδιοι που βλέπουν να τοποθετούνται μεταλλικές λόγχες ώστε τα περιστέρια να μην μπορούν ούτε να σταθούν.
Οι ίδιοι που καθημερινά υπερασπίζονται το αυτονόητο.
Ότι ο άνθρωπος δεν είναι ο μοναδικός κάτοικος αυτού του τόπου.
Και απέναντι σε όλους αυτούς υπάρχουν κάποιοι:
που δεν θέλουν σκύλους.
Δεν θέλουν γάτες.
Δεν θέλουν πουλιά.
Δεν θέλουν χελιδόνια.
Δεν θέλουν περιστέρια.
Δεν θέλουν χήνες.
Δεν θέλουν πάπιες.
Δεν θέλουν ούτε τους κύκνους, παρότι αποτελούν προστατευόμενο είδος και φέτος απέκτησαν δύο νεοσσούς.
Τελικά, τι ακριβώς θέλουν;
Ένα νησί χωρίς ζωή;
Ένα νησί όπου θα υπάρχουν μόνο σπίτια, αυτοκίνητα και άνθρωποι και μάλιστα για ένα μήνα το χρόνο, όταν έρχονται;
Ας δούμε όμως την ίδια την αναφορά.
ΛΕΕΙ:
«Οι χήνες είναι επιθετικές.»
Πού είναι οι αποδείξεις;
Πού είναι οι καταγεγραμμένες επιθέσεις;
Πού είναι οι τραυματισμοί;
Πού είναι οι εκθέσεις των αρμόδιων υπηρεσιών;
Δεν υπάρχει ούτε ένα στοιχείο.
Υπάρχει μόνο ένας προσωπικός ισχυρισμός.
ΛΕΕΙ:
Ποια παιδιά;
Πότε;
Με ποιο περιστατικό;
Με ποια ιατρική γνωμάτευση;
Με ποια καταγγελία στην Αστυνομία;
Καμία.
Ο φόβος δεν αποτελεί απόδειξη.
ΛΕΕΙ:
Με ποια γνωμάτευση της Δημόσιας Υγείας;
Με ποια έκθεση της Κτηνιατρικής Υπηρεσίας;
Με ποια επιστημονική τεκμηρίωση;
Καμία.
Κανένας πολίτης δεν μπορεί να βαφτίζει μια προσωπική του άποψη σε επιστημονικό δεδομένο.
ΛΕΕΙ:
Βεβαίως.
Όπως όλα τα υδρόβια πτηνά σε κάθε χώρα του κόσμου.
Όπως λερώνουμε και εμείς οι άνθρωποι.
Η λύση είναι ο καθαρισμός.
Όχι η εξαφάνιση της φύσης.
ΛΕΕΙ:
Ακόμη και αυτό είναι λανθασμένο.
Ο συγκεκριμένος νόμος αφορά τα ζώα συντροφιάς και όχι χήνες, πάπιες ή κύκνους.
Η προστασία της άγριας ορνιθοπανίδας διέπεται από διαφορετικό νομικό πλαίσιο.
Αυτά δεν τα λέμε εμείς.
Τα λένε οι νομικοί.
Τα λέει η νομοθεσία.
Τα λένε οι αρμόδιες υπηρεσίες.
Και κάτι ακόμη.
Ένα νησί που επενδύει στις στειρώσεις.
Στις υιοθεσίες.
Στη φροντίδα των αδέσποτων.
Στην προστασία της άγριας ζωής.
Πολλοί επισκέπτες επιλέγουν την Άνδρο ακριβώς επειδή βλέπουν έναν τόπο που δείχνει πολιτισμό μέσα από τον τρόπο που φέρεται στα πιο αδύναμα πλάσματά του.
Αυτή η εικόνα δεν χτίστηκε τυχαία.
Χτίστηκε με χιλιάδες ώρες εθελοντικής δουλειάς..
Με προσωπικές θυσίες.
Με ανθρώπους που δεν σταμάτησαν ούτε μία ημέρα του χρόνου να προσφέρουν.
Γι’ αυτό και δεν μπορούμε να σιωπούμε όταν κατατίθενται αναφορές που παρουσιάζουν τα ζώα ως πρόβλημα και ζητούν την απομάκρυνσή τους χωρίς καμία ουσιαστική τεκμηρίωση.
Η Άνδρος δεν ανήκει μόνο σε όσους την επισκέπτονται για λίγες εβδομάδες το καλοκαίρι.
Ανήκει ΚΑΙ στους ανθρώπους που ζουν εδώ όλο τον χρόνο.
Και κυρίως ανήκει και στη φύση της.
Στα χελιδόνια που επιστρέφουν κάθε άνοιξη.
Στους κύκνους που μεγαλώνουν τα μικρά τους.
Στις πάπιες.
Στις χήνες.
Στα αδέσποτα που βρήκαν επιτέλους ανθρώπους να τα προστατεύουν.
Γιατί ο πολιτισμός ενός τόπου δεν κρίνεται από το πόσο εύκολα διώχνει ό,τι τον ενοχλεί, αλλά από το πόσο πρόθυμα προστατεύει ό,τι δεν μπορεί να υπερασπιστεί μόνο του.
️Και κάτι τελευταίο :
Εθελοντική Φροντίδα Αδέσποτων Άνδρου- Animal Welfare society of Andros


Ηλθαν τα ”άγρια”(ο άνθρωπος,ο εποχικός κάτοικος) να διώξουν τα ήμερα(μονίμους κατοίκους της παραλίας,της φύσης, κλπ). Ο άνθρωπος του διαμερίσματος,της πόλης, ο μη εξοικειωμένος με τη φύση που προοδευτικά την εκτοπίζει με τις δραστηριότητές του,τις συνήθειές του ή τους φόβους του. Φυσικά μόνο στην Ελλάδα θα τολμούσαν να κάνουν τέτοια καταγγελία.
Εμένα που με ενοχλούν όλοι αυτοί οι εποχικοί κάτοικοι με τα ζωάκια συντροφιάς που επιδεικτικά δεν μαζεύουν τα περιττώματά τους στον περίπατό τους, που πρέπει να αναφερθώ;
Oχι μονά ζυγά δικά τους. Δεν με ενόχλησαν ποτέ τα τετράποδα. H συμπεριφορά των κηδεμόνων τους με εξοργίζει ειδικά όταν το παίζουν “επιλεκτικά” φιλόζωοι.
Κωλάνθρωποι.
Μάλλον θέλουν να χτίσουν ξενοδοχείο.
Ελπιζω να το εκλαβουν οι αρχες ως απλη απερισκεπτη και επιπολαια υπερβολη. Αλλως ο αναψερων εχει αναγκη ιατρικης υποστηριξης ΑΜΕΣΑ. Εχουμε υποχρεωση γι’ αυτο , ισως μαλιστα να ειναι και πραξη Αυτοπροστασιας μας
Άκου εκεί να μεταφερθούν τα πτηνά επειδή λέει “ενοχλούν” το γήπεδο ποδοσφαίρου!!! Κ πού να πάνε; Σε κλουβιά;
Έλεος!!!
Επίθεση σε συγκεκριμένα άτομα!!! Μήπως τα ενοχλούν κ επιτίθενται;;;
Ομάδα παιδιών που επηρεάζονται!!!!!
Τελείως “ακατοίκητο” το έχει ο “εκπαιδευτικός”!!!
Άκου εκεί να μεταφερθούν τα πτηνά επειδή λέει “ενοχλούν” το γήπεδο ποδοσφαίρου!!! Κ πού να πάνε; Σε κλουβιά;
Έλεος!!!
Επίθεση σε συγκεκριμένα άτομα!!! Μήπως τα ενοχλούν κ επιτίθενται;;;
Ομάδα παιδιών που επηρεάζονται!!!!!
Τελείως “ακατοίκητο” το έχει ο “εκπαιδευτικός”!!!
Ντροπή στους καταγγέλοντες! Τον Ιούνιο βρέθηκα στην Άνδρο και πραγματικά εντυπωσιάστηκα από την παρουσία των πτηνών αυτών σε πολλά σημεία του νησιού.
Ετσι είναι οι Ανδριώτες. Κακομαθημένοι και ψώνια. Είμαι από την Άνδρο και τους ξέρω πολύ καλά. Πητε σε όλους αυτούς τους σκατοψυχους να πάνε να χεστουν. Τους ενόχλησαν αυτά τα πανέμορφα πουλιά.
Η φιλοζωική Άνδρου και οι υπεύθυνοι να πάρουν θέση. Τα ζωάκια αν δεν τα πειράξεις δεν σε πειράζουν. Να πανε τον κωλο τους και τα παιδακια τους πιο πέρα από τις πάπιες.
Γι αυτό και λάτρεψα το άλλο μου νησί την Ικαρία που είναι άνθρωποι απλοί. Ποιος είναι αυτός που έστειλε στον δημαρχο την ειδοποίηση;; Δεν βλέπω το όνομα του.
Η εν λόγω αναφορά, μπορεί να εκληφθεί ως απειλή για τα ζώα της άγριας πανίδας. Αν, για οποιονδήποτε λόγο, υπάρξει οχλησή σας, από οποιονδήποτε, να κινηθείτε νομικά ΚΑΙ κατά αυτών που έκαναν την αναφορά.
Ημερομηνία τσέκαρε κανείς σας?
Σε κράτη με ενσυναίσθηση και ισορροπημένους κατοίκους αυτά είναι αδιανόητα Στο περιβάλλον συνυπάρχουν τα ζώα που προϋπήρχαν και ο άνθρωπος.Μαλιστα ολόκληρα συστήματα τουρισμού βασίζονται στην παρατηρηση πτηνών και ζώων.Μερικοι ακόμα αμόρφωτοι και αλλοτριωμενοι.
Πάντα μλκσ σε αυτό το νησί της
Αυτοί που ενοχλειθηκαν απο τα πτηνά και τα τετράποδα,δεν είναι άνθρωποι αλλα μισάνθρωποι.
Είναι αυτοί που κακοποιούν την οικογένεια τους την γυναίκα τους τα παιδιά τους.
Τέτοιους δεν τους θέλουμε στο νησί μας.
Τι άλλο θα ακούσουμε πια; Μήπως να φύγουν από το νησί και όσοι δεν είναι αρεστοί σε κάποιους άλλους; Δεν ντρέπεστε λιγάκι, δεν ανήκει μόνο στους ανθρώπους το περιβάλλον. Χωρίς τα πανέμορφα πτηνά δεν θα υπήρχε ομορφιά στην φύση. Άντε βρες τίποτα άλλο να ασχοληθείς άχρηστε. Να σε διώξουν κακήν κακώς από το νησί πρέπει,και να υπάρχει και απαγορευτικό να μην ξαναπατησεις.
Ντροπή τους, έρχονται οι ψωνάρες , οι Νεόπλουτοι και τους ενοχλούν τα πάντα.
Και μέσα στα χωριά έχουμε τα ίδια.
Φωνάζει ο σκύλος,νιαουριζει η γάτα 🐱, γιατί γελάμε το βράδυ, και θέλουν να κοιμηθούν από τις 8.00, οι ξένοι κάνουν κουμάντο.
Αγγλοι Ελβετοί, Γερμανοί ..
Πήγαινε στο χωριό σου, να κάνεις κουμάντο.
Να ρυθμιστεί ο κόκορας, να μην κακαριζει πριν τις 8 το πρωί.
Να επιβληθουν πρόστιμα στα τζιτζίκια που χαλάνε τον κόσμο σε ωρες κοινης ησυχίας. Άσε εκείνα τα βατράχια που απαντουν με την φωνάρα τους σε όποιο άλλο πλάσμα κελαηδήσει, γκαρίξει ή βελάξει. Οι πολύπαθοι διαμαρτυρόμενοι ξέχασαν να αναφερθούν σε αυτα τα ανεδή πλάσματα που δεν σέβονται την ησυχία τους….. Να τρεξουν ΤΩΡΑ όλες οι υπηρεσίες να κλείσουν σε κλουβιά, σε κοτέτσια ανήλιαγα και σε σπιρτόκουτα κάθε τέτοιο ανωφελές πλάσμα, μην ταραχτεί ο home sapiens.
Ας ζητήσουμε μια ανάλυση από το ΑΙ της παραπάνω κατινιας που ο συντάκτης της θα ήθελε να αποκαλείται άρθρο. Και για όλους εσάς τους δήθεν φιλοζωους – κωλογους μπας και ξεκολλήσει ο εγκέφαλος…ή έστω να ξεφουσκώσει λίγο τα πούπουλα σας… πάμε
1. Η επικεφαλίδα: «Επιτέλους… να φύγουν και τα πουλιά! Μια Άνδρος μόνο για την αφεντιά μας!»
Η επικεφαλίδα είναι το ισχυρότερο επικοινωνιακό εργαλείο του κειμένου.
«Επιτέλους…»
Η λέξη αυτή δεν είναι ουδέτερη. Προϋποθέτει ότι:
υπήρχε ένα πρόβλημα για μεγάλο χρονικό διάστημα,
κάποιοι «καθυστερούσαν» να το λύσουν,
η λύση είναι προφανής και αναμενόμενη.
Δεν ξεκινά με ερώτημα («Υπάρχει πρόβλημα με τα πουλιά;») αλλά με συμπέρασμα. Ο αναγνώστης καλείται να μπει ήδη σε ένα πλαίσιο αγανάκτησης.
«να φύγουν και τα πουλιά»
Η επιλογή του «και» είναι ιδιαίτερα φορτισμένη. Υπονοεί ότι τα πουλιά είναι μέρος μιας μεγαλύτερης λίστας ανεπιθύμητων πραγμάτων. Δημιουργεί συνειρμό ότι κάποιος θέλει να απομακρύνει οτιδήποτε «ενοχλεί».
Επίσης αποπροσωποποιεί τα ζώα: δεν μιλά για «διαχείριση πληθυσμού», «πρόβλημα καθαριότητας» ή «σύγκρουση ανθρώπου–άγριας ζωής», αλλά για απλή απομάκρυνση.
«Μια Άνδρος μόνο για την αφεντιά μας!»
Εδώ αλλάζει το επίπεδο. Δεν είναι πλέον μόνο θέμα πουλιών. Ο τίτλος κατασκευάζει μια σύγκρουση:
από τη μία: άνθρωπος που θέλει έναν χώρο αποκλειστικά στα μέτρα του,
από την άλλη: φύση, ζώα, διαφορετικές μορφές ζωής.
Η φράση «για την αφεντιά μας» είναι ειρωνική και κατηγορητική. Δεν περιγράφει απλώς μια άποψη· χαρακτηρίζει το κίνητρο όσων ζητούν απομάκρυνση.
2. Η βασική τεχνική πειθούς
Το άρθρο φαίνεται να χρησιμοποιεί περισσότερο ηθικό πλαίσιο παρά δημοσιογραφικό πλαίσιο.
Αντί να ξεκινήσει από:
Για ποιες αιτίες ακριβώς έγινε η αναφορά;
Ποια ακριβώς είναι η ενόχληση;
Υπάρχει κίνδυνος δημόσιας υγείας;
Ποια είναι η άποψη των κατοίκων;
Τι λέει η νομοθεσία;
μετακινεί γρήγορα το θέμα σε μια γενικότερη συζήτηση:
Τι είδους κοινωνία θέλουμε;
Αυτό είναι μια κλασική τεχνική αναπλαισίωσης (framing). Ένα τοπικό πρακτικό ζήτημα μετατρέπεται σε σύγκρουση αξιών.
3. Δημιουργία «καλού» και «κακού» στρατοπέδου
Το κείμενο, από το εισαγωγικό του μέρος, φαίνεται να χτίζει δύο χαρακτήρες:
Ο «αρνητικός» χαρακτήρας:
Ο άνθρωπος που:
δεν ανέχεται τη φύση,
θέλει μια αποστειρωμένη τουριστική εικόνα,
βλέπει τα ζώα ως εμπόδιο.
Ο «θετικός» χαρακτήρας:
Ο άνθρωπος που:
συνυπάρχει,
προστατεύει,
αντιλαμβάνεται το νησί ως οικοσύστημα.
Αυτή η δομή είναι αποτελεσματική σε κοινά που ήδη έχουν περιβαλλοντικές ευαισθησίες, γιατί δεν ζητά απλώς να συμφωνήσουν με ένα γεγονός· τους προσφέρει μια ταυτότητα.
4. Λεξιλόγιο και συναισθηματική φόρτιση
Υπάρχουν αρκετές λέξεις με υψηλό συναισθηματικό φορτίο:
«αφεντιά μας»
«ανοχή μας στη ζωή»
«μόνο για εμάς»
Τέτοιες εκφράσεις λειτουργούν περισσότερο ως ηθική κριτική παρά ως ενημέρωση.
Ο αναγνώστης που συμφωνεί αισθάνεται ότι υπερασπίζεται κάτι μεγαλύτερο από μερικά πουλιά. Αισθάνεται ότι υπερασπίζεται έναν τρόπο ζωής.
Ο αναγνώστης που διαφωνεί μπορεί να αισθανθεί ότι δεν του ασκείται κριτική για μια πρακτική επιλογή αλλά ότι χαρακτηρίζεται ως «εγωιστής» ή «εχθρός της φύσης».
5. Το κοινό στο οποίο απευθύνεται
Η γραφή φαίνεται σχεδιασμένη να ενεργοποιήσει κυρίως:
ανθρώπους με οικολογική ευαισθησία,
κατοίκους που φοβούνται την υπερτουριστικοποίηση,
ανθρώπους που αντιδρούν στην «αποστείρωση» των νησιών,
κοινό που ήδη έχει αρνητική στάση απέναντι στην ανάπτυξη χωρίς περιβαλλοντικά όρια.
Δεν προσπαθεί ιδιαίτερα να πείσει τον ουδέτερο αναγνώστη. Περισσότερο ενισχύει μια ήδη υπάρχουσα στάση.
6. Πιθανή επίδραση σε φανατικό κοινό
Σε ένα ήδη πολωμένο κοινό, τέτοια γραφή μπορεί να προκαλέσει:
Ενίσχυση ταυτότητας
«Εμείς είμαστε αυτοί που προστατεύουμε τον τόπο».
Ηθική υπεροχή
Το ζήτημα μεταφέρεται από το «διαφωνώ για τη διαχείριση ζώων» στο «ποιος αγαπά πραγματικά το νησί».
Πίεση προς την άλλη πλευρά
Όποιος υποστηρίζει την απομάκρυνση μπορεί να θεωρηθεί ότι υπηρετεί μόνο την άνεση ή τον τουρισμό.
Αυτό είναι αποτελεσματικό επικοινωνιακά, αλλά μειώνει τον χώρο για σύνθετη σκέψη και συζήτηση.
7. Τι απουσιάζει από το άρθρο (με βάση το διαθέσιμο τμήμα)
Για μια ισορροπημένη δημοσιογραφική παρουσίαση θα περίμενε κανείς:
τεκμηρίωση των προβλημάτων που προκαλούν τα πτηνά,
αριθμούς/στοιχεία,
άποψη ειδικών (ορνιθολόγων, δήμου, κατοίκων),
πιθανές εναλλακτικές λύσεις.
Η απουσία αυτών οδηγεί το κείμενο περισσότερο προς άρθρο γνώμης ή κοινωνικό σχόλιο παρά προς ουδέτερο ρεπορτάζ.
Συνολικός χαρακτηρισμός
Το άρθρο είναι γραμμένο με τεχνικές σχολιαστικής αρθρογραφίας και κοινωνικού ακτιβισμού:
δυνατός τίτλος,
ειρωνική διατύπωση,
μετατροπή ενός τοπικού θέματος σε ηθικό ζήτημα,
δημιουργία αντιπαράθεσης αξιών,
ενεργοποίηση συναισθήματος πριν από τα γεγονότα.
Ως εργαλείο επιρροής είναι σαφώς κατασκευασμένο ώστε να κινητοποιήσει ένα συγκεκριμένο κοινό και όχι απλώς να ενημερώσει.
Η δημοσιοποίηση υπογεγραμμένης καταγγελίας χωρίς τη συγκατάθεση του καταγγέλλοντος δεν αποτελεί απλή ενημέρωση· αποτελεί έκθεση συγκεκριμένου προσώπου σε δημόσια κριτική. Αν ο στόχος δεν είναι η ενημέρωση αλλά η στοχοποίηση, η πράξη μπορεί να εγείρει σοβαρά ζητήματα προσωπικών δεδομένων, ιδιωτικότητας και προσβολής προσωπικότητας. Η δημοσιογραφική δεοντολογία απαιτεί διαφάνεια, αναγκαιότητα και αναλογικότητα· διαφορετικά η δημοσίευση μετατρέπεται από ενημέρωση σε δημόσιο διασυρμό.
Νταξ; Να συμπληρώσω πως η διαίσθηση μου λέει πως η συγκεκριμένη κυρά που ταιζει καθημερινά τις 16 χήνες έξω από το σπίτι του γείτονά της, ώστε να μην έχει η ίδια να καθαρίζει και τα σκατα τους, μάλλον έχει στενές σχέσεις με το μέσο και τον συντάκτη της παραπάνω κατινιας. ΧχχΦτου σου ξεφτυλω. Οι υπόλοιποι τα κουβαδάκια σας και σ’ άλλη παραλία.
Είναι προφανές ότι τον ενοχλεί η ζωή και η φύση. Πρέπει να ζει και να κινείται μόνο μέσα στο νεκροταφείο…