Μια τετραμελής οικογένεια που επιβιώνει με εποχικές δουλειές και μικροκλοπές καταστημάτων βρίσκει στο δρόμο ένα εγκαταλελειμμένο κορίτσι.
Στους «Κλέφτες Καταστημάτων» ο φακός του Κορεέντα, διακριτικού σχολιαστή των εθνικών ταξικών αντιθέσεων, στρέφεται στη σκοτεινότερη γωνιά της πολύχρωμης βιτρίνας του ιαπωνικού ονείρου, άμεσα συνδεδεμένου με την καταναλωτική ευδαιμονία και την επαγγελματική καταξίωση. Εκεί συναντά την υπερήλικη Χάτσουε, τον γιο της Οσάμου, τη σύζυγό του Νομπούγιο και τον μικρό τους γιο Σότα, οι οποίοι προσπαθούν να επιβιώσουν σε ένα χαμόσπιτο δύο δωματίων με τη σύνταξη της γιαγιάς, περιστασιακές δουλειές και τακτικές «επιδρομές» πατέρα και γιου σε σούπερ μάρκετ και καταστήματα για τη δωρεάν προμήθεια αγαθών. Η κατάστασή τους περιπλέκεται, όμως, ακόμη περισσότερο όταν ο Οσάμου και ο Σότα συναντήσουν στο δρόμο ένα κοριτσάκι που μοιάζει κακοποιημένο κι εγκαταλελειμμένο, το οποίο περιμαζεύουν στο σπίτι τους. Διστακτική στην αρχή, η Νομπούγιο δέχεται τελικά να «υιοθετήσει» τη μικρή, η οποία γίνεται σταδιακά μέλος της αντισυμβατικής αυτής οικογένειας.
Εδώ η ουσία δεν βρίσκεται σε αυτά που οι κοινωνικοί κανόνες ορίζουν ως σημαντικά στη συνύπαρξη των ανθρώπων. Η παραβατικότητα των φτωχοδιαβόλων του Κορεέντα ενέχει πολλαπλή έννοια, καθώς μια χούφτα αποκλήρων αποφασίζει να δημιουργήσει μια «αυτοσχεδιαστική» οικογένεια με όλα όσα έχει φέρει η ζωή στο δρόμο τους.
Το (μικρο)έγκλημα μπορεί να είναι ένα από αυτά, με τον ουμανιστή σκηνοθέτη να περιγράφει με ανάλαφρο λυρισμό και μια καλά κρυμμένη πίκρα το σύντομο ταξίδι τους στο όνειρο, αναρωτώμενος πάνω στις σύγχρονες ηθικές αξίες και ταξικές ανισότητες. Οι διακριτικές απαντήσεις του ισορροπούν εκεί όπου η ανθρώπινη τραγωδία συναντά την κωμική πλευρά της καθημερινότητας κι εκεί όπου η αληθινή ζωή γίνεται η συναρπαστικότερη περιπέτεια: πίσω από τη διπλανή πόρτα.
Συγκινητική περιπλάνηση στη σκοτεινή πλευρά του ιαπωνικού θαύματος και μια βαθιά ανθρώπινη ταινία φτιαγμένη από τα αγνότερα κινηματογραφικά υλικά, η οποία απέσπασε τον Χρυσό Φοίνικα του Φεστιβάλ Κανών και το βραβείο Σεζάρ Καλύτερης Ξένης Ταινίας.
Ήταν επίσης υποψήφια για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 91α Βραβεία Όσκαρ, για τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, για το Βραβείο BAFTA Καλύτερης Μη Αγγλόφωνης Ταινίας και για το Βραβείο Satellite Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας
