Νέα

Άρης Διαπούλης: Το Κέντρο Υγείας και τα μάτια μας!

Τη προχθεσινή νύχτα έζησα την πιο παράξενη εφημερία.
Τεσσεράμισι τα ξημερώματα κτυπάει το κινητό της γυναίκας μου από το ΚΥ. Ενστικτωδώς σηκώνομαι από το κρεβάτι να ντυθώ για να πάω στο Φαρμακείο. «Ηρέμησε» μου λέει η Μαρία, «δεν είναι για σένα. Έγινε ένα σοβαρό τροχαίο και με φωνάζουν να βοηθήσω.».
Κάπως χαλάρωσα και προσπάθησα να κοιμηθώ , να είμαι ξεκούραστος για την ζόρικη καλοκαιρινή Κυριακάτικη εφημερία μου.
Όμως ύπνος δεν με έπιανε και στο μισάωρο άρχισαν να με ζώνουν φίδια .
Τηλεφωνώ στην γυναίκα μου κάμποσες φορές, απάντηση καμία. Κάποτε το σηκώνει. Η φωνή της είναι ανθρώπου σε απόγνωση. «Άρη μου γίνεται Χαμός, δεν μπορώ να σου μιλήσω, έλα για βοήθεια» λέει και κλείνει .
Μου πήρε ένα δεκάλεπτο για να φτάσω.
Το ΚΥ βρισκόταν σαν σε εμπόλεμη κατάση. Γιατροί και νοσηλέτριες να τρέχουν σαν κουρδισμένοι. Κι έξω από τα Επείγοντα, κλαμμένες μορφές, βλέματα γεμάτα αγωνία.
Μόλις που πρόλαβα από ένα παραθυράκι , δίπλα στα επείγοντα, να μιλήσω με την γυναίκα μου. Σαστισμένος εγώ , κατάχλωμη εκείνη. «Άρη μου, δίνουμε μάχη να κρατήσουμε τα παιδιά στη ζωή» είπε και έφυγε βιαστικά για στην αίθουσα των επειγόντων. Παντού μύριζε αίμα και ιδρώτα.
Κατευθύνθηκα στο γκισέ του ΚΥ να βοηθήσω όπως μπορούσα. Σε λίγο βγαίνει ο γιατρός Θεοδόσης Σουσούδης από τα επείγοντα. Η ιατρική του μπλούζα γεμάτη αίμα και ιδρώτα. «Άρη» μου λέει «αυτό που γίνεται είναι πόλεμος» και κατευθύνεται στο Γραφείο του για να δώσει φροντίδα σε έναν ελαφρότερα τραυματισμένο.
Λόγω του μεγάλου αριθμού των τραυματιών , εκτός από τα επείγοντα, σε ελάχιστο χρόνο οι τα γραφεία των Γιατρών είχαν μετατραπεί σε προσωρινούς Χώρους Νοσηλείας.
Η ώρα περνούσε βασανιστικά , η Μαρία Κουρέλη (εφημερεύουσα γενική γιατρός), πέρα από τη φροντίδα στα επείγοντα προσπαθούσε να συντονίσει την Αεροδιακομιδή του ΕΚΑΒ . Στην μάχη για να κρατηθούν στη ζωή προστέθηκε για βοήθεια ο Παπαθεοχάρης Αντώνιος (γενικός Γιατρός) ενώ ήδη υπήρχαν ένας εθελοντής ιδιώτης γιατρός (Δαφνιωτίδης Αθανάσιος) πέντε αγροτικοί (Μελιοπούλου Μαρία, Τεντόμας Ανδρέας, Μπανάσιου Λαμπρινή, Μάλιου Μάρω , Μόσχου Αναστασία ) πέντε νοσηλευτές (Τασιδήμος Βασίλης, Συροπούλου Στεφανία, Χαζάπη Μαριάτζελα, Μαρκάκη Μαρία, Κολίτσα Μαρία) , η ακτινοτεχνικός του ΚΥ (Χρυσανθοπούλου Μινέρβα) 4 Διασώστες του ΕΚΑΒ Άνδρου (Τσιάλου Αργυρώ, Περτέσης Αντώνης, Λάβδας Σταύρος, Τσιάμαλος Νότης) δυο οδηγοί του ΚΥ ( Στρατής Μήλας, Κατσιάδας Βασίλης) και δύο Κλητήρες ΚΥ (Γιαννάκη Κατερίνα , Ζάννα Ζαννή).
 Το ΚΥ, υπό την καθοδήγηση της Διευθύντριας του ΚΥ παιδιάτρου Λιαποπούλου Ευαγγελίας δούλευε σαν μια καλοδουλεμένη ομάδα και βρισκόταν σε πλήρη δράση. Κάθε μέλος της ομάδας ήξερε ακριβώς τι έπρεπε να κάνει.
Κόντευε επτά το πρωί όταν με δυσκολία, λόγω των ισχυρών ανέμων, έφτασαν οι αεροδιασώστες του ΕΚΑΒ με επικεφαλής χειρουργό Ιπτάμενο Γιατρό. Όλοι συντονίστηκαν σε δευτερόλεπτα. Άρχισαν οι διασωληνώσεις στους 2 πιο σοβαρά τραυματισμένων και η αντίστροφη μέτρηση για την μεταφορά όλων ξεκίνησε.
Το προσωπικό του ΚΥ είχε καταφέρει το αδιανόητο. Μια μονάδα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας Με τα λιγοστά μέσα που διαθέτει, να προσέφερει υπηρεσίες μονάδας Επειγόντων Περιστατικών σε επτά ταυτόχρονα άτομα.
Γι αυτό
Τους ευχαριστώ μέσα από την Καρδιά μου
Γι αυτό
Να τους προσέχουμε σαν τα μάτια μας
ΥΣ. Από αυτό το περιστατικό φάνηκε η μεγάλη ανάγκη του Νησιού για ένα δεύτερο ασθενοφόρο κινητή Μονάδα.
Ας το λάβουν σοβαρά υπ’όψη τους οι διαχειριστές των κοινωφελών ιδρυμάτων και οι Εύποροι του Νησιού. Οικονομικές δυνατότητες υπάρχουν πολλές. Ο Συντονισμός και η Θέληση λείπουν.

3 Σχόλια

  • Μην παραπονιέστε. Ο Λοτσάρης φρόντισε για εσάς: πήγε στον Χρυσοχοΐδη και ζήτησε αστυνομικούς. Τι άλλο θέλετε πια; Αχάριστοι. Άλλωστε είναι γνωστό ότι ειδικά σε περιόδους υγειονομικής κρίσης, ο τομέας που χρειάζεται ενίσχυση είναι η αστυνομία. Το Κέντρο Υγείας τι ανάγκη έχει;

  • Οπως εύστοχα λέει ο Αρης : To Κ.Υ σαν τα μάτια μας. Πιέσεις για επάνδρωση με ειδικευμένους ιατρούς (όσο είναι εφικτό) και εξοπλισμό(απαραίτητα μηχανήματα με εκπαίδευση πάνω σ’αυτά και φυσικά και άλλη εξοπλισμένη κινητή μονάδα). Τέλος ας μου επιτραπεί να προσθέσω κάτι ακόμα. Πέραν της αυτονόητης επαναλαμβανομένης εκπαίδευσης διασωστών και μονίμων ιατρών[φυσικά και των νέων Αγρ.Ιατρών που προστίθενται κατά περιόδους στο δυναμικό του Κ.Υ] σε περιόδους ”νηνεμίας” για το Κ.Υ(δηλ. το χειμώνα), καλή θα ήτο η συνεκπαίδευση όλων των συμμετεχουσών υπηρεσιών που ενδεχόμενα θα εμπλακούν σε μιά κρίση για διατήρηση και βελτίωση του αξιόμαχου δράσης των.
    Συγχαρητήρια και στην Πυροσβεστική Ανδρου, και στην Αστυνομία και σε όποιον ακόμα κινητοποιήθηκε είτε λόγω θέσεως είτε λόγω συνειδήσεως.

Αφήστε ένα σχόλιο