Νέα

“Διάφανες αυλαίες” Του Σπύρου Τσαούση

 

 

 

Όσοι περπατούν στην ύπαιθρο της Άνδρου, ενθουσιάζονται με την ποικιλομορφία του τοπίου, τον φυσικό και πολιτιστικό πλούτο.

Ένα καλά κρυμμένο μυστικό, σχεδόν απόκοσμο, βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο του νησιού, ανάμεσα στην παραλίες Ζόρκος και Μικρογιάλι.

Διασχίζεις το μονοπάτι, τη ρεματιά, τα γκρεμνά και παντού μυρίζεις θυμάρι, θρύμπη, λυγαριές. Ώσπου φτάνεις σε ένα ξερό, βραχώδες μέρος και οι εκπλήξεις διαδέχονται η μία την άλλη…

 

Τα φρύγανα και οι ξερολιθιές κυριαρχούν στο ξεκίνημα του μονοπατιού

 

Εντυπωσιακοί γεωλογικοί σχηματισμοί μέσα στη ρεματιά

 

 

Στα γκρεμνά, βόρεια της παραλίας Ζόρκος

 

Κατάβαση προς την είσοδο του σπηλαίου

 

Η είσοδος του σπηλαίου

 

Στα πρώτα μέτρα του σπηλαίου κυριαρχεί απόλυτο σκοτάδι

 

Το φως της εξόδου και το φως της εισόδου

Το νερό σχημάτισε το σπήλαιο σε μια διαδικασία αιώνων

 

 

Εσωτερικό του σπηλαίου

 

Εσωτερικό του σπηλαίου από την έξοδό του προς τη θάλασσα

 

Προς την έξοδο

 

 

Το βόρειο μάτι του σπηλαίου με θέα στο απέραντο γαλάζιο

 

 

 

Το βορειότερο ακρωτήριο της Άνδρου, ο Καμπανός

 

Το νότιο μάτι του σπηλαίου

 

 

Στέκεσαι στην άκρη του γκρεμού, ατενίζοντας το Αιγαίο. Οι στίχοι του Ανδρέα Εμπειρίκου από την Ενδοχώρα ακούγονται σαν μουσική μέσα στη σιωπή του σπηλαίου…

 

“Είναι τα βλέφαρά μου διάφανες αυλαίες.

Όταν τ ‘ανοίγω βλέπω εμπρός μου ό,τι κι αν τύχει.

Όταν τα κλείνω βλέπω εμπρός μου ό,τι ποθώ.”

 

στον Περίγυρο: https://www.androsfilm.gr/2020/05/11/75232/

υ.γ. περισσότερες πληροφορίες για το μονοπάτι

https://www.androsroutes.gr/el/zorgos_beach_trypes_cave_route_20/

Αφήστε ένα σχόλιο